De officiële benaming van de ATEX 137 Richtlijn is:
Richtlijn 1999/92/EG van het Europees parlement en de raad van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de veiligheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen oplopen (vijftien bijzondere richtlijn in de zon van artikel 16, lid 1 van Richtlijn 89/391/EG).
De ATEX 137 Richtlijn vormt een belangrijk onderdeel bij de uitvoering van de Risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) bij bijvoorbeeld productiebedrijven of bedrijven die brandbare stoffen verwerken.
De ATEX 137 Richtlijn is vanaf 1 juli 2006 verplicht.
Deze Richtlijn vormt een verlengstuk van de ATEX 95 Richtlijn en is van toepassing op de eigenaar of gebruiker van de installatie (de werkgever). Het explosieveiligheidsdocument (EVD) beschrijft hoe de explosierisico's weggenomen of beheerst zijn, dit document hoeft niet te worden getoetst door een kerndeskundige.
De basisgedachte van de ATEX 137 Richtlijn is het creëren van een minimaal vereist veiligheidsniveau om explosiegevaar te voorkomen. De veiligheid moet worden bekeken op grond van alle processtappen die in een bedrijf kunnen voorkomen.
De ATEX 137 Richtlijn is niet van toepassing voor ruimten die worden gebruikt voor medische behandeling van patiënten, gastoestellen (90/396/EG), springstoffen of chemisch instabiele stoffen, winningindustriën, vervoersmiddelen over land, door de lucht en over het water. Vervoermiddelen die gebruikt worden op explosieve plaatsen zijn niet uitgesloten.
TIP: Vraag hier het gratis ATEX boekje (pocketmodel) aan met informatie over explosieveiligheid.